Przejdź do treści

Żubracze – nazwa wsi wywodzi się od ukraińskiego słowa “zubr" (żubr).Wieś położona u stóp Hyrlatej (1103m n.p.m.) nad rzeką Solinką. Lokowana na prawie wołoskim, po raz pierwszy wymieniana jest w 1552 r jako wieś należąca do klucza hoczewskiego w dobrach Balów z Hoczwi. W rodzinie Balów pozostawała do drugiej połowy XVIII wieku.

W okresie międzywojennym we wsi nie było drogi bitej. W latach trzydziestych majątek w Żubraczym nabył książę Władysław Giedroyć.

W 1938 r we wsi istniała cerkiew, młyn wodny, kolejka wąskotorowa, gajówka, kuźnia oraz jednoklasowa szkoła.

Podczas okupacji niemieckiej przez Żubracze przebiegała trasa kuriersko – sztafetowa “Las". Właścicielka ówczesnego majątku Jadwiga Kociatkiewiczowa udzielała schronienia kurierom. Szlak używany był do marca 1942 roku.

W 1946 r. w ramach akcji wysiedleńczej przeniesiono całą tutejszą ludność. Podobnie jak okoliczne miejscowości w tym okresie wieś została spalona.

Na niedawno odnowionym cmentarzu przycerkiewnym zachowało się kilka zabytkowych nagrobków, w tym również nagrobek księcia Władysława Giedroyća.

Atrakcje, zabytki, szlaki:

  • szlak Konfederatów Barskich w Roztokach Grn.

  • wieża widokowa na Przełęczy Przysłup

  • nagrobek ksiecia Giedroyća – cmentarz Żubracze

  • ścieżka przyrodnicza Solinka - Udawa
    mapa Żubracze